Schrijf mee!
« »

Fictie

Verwondering

10 maart 2013 | 120w | Joachim Stiller | 9 |

Een amechtig hijgende vrouw neemt plaats tegenover me in de bus.
“Bijna gemist?”
Ze knikt, niet de indruk wekkend dat ze een gesprek op prijs stelt. Ze is een jaar of dertig en knap. Ik kijk haar verholen aan.
Ze zucht diep en stamelt: “Niet gemist, wel ontsnapt… aan het gezag.” Ze grijnst. Ze heeft schalkse pretoogjes.
“Weggelopen?”
“Zo kun je het noemen. Uit een juwelierszaak. Ik ben namelijk kleptomaan.” Uit het niets verschijnt in haar geopende hand een protserige ring.

De bus stopt. Twee types welzijnswerker stappen in en zien haar. Ze schrikt.
“Ans, je weet dat je niet alleen op proefverlof mag?” Ze kijken haar geringschattend aan.
“Meekomen.”

Ik blijf confuus achter met de ring in mijn knuist.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Joachim Stiller of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »