Hij kreeg ‘m bij zijn geboorte. Een iel roze varkentje met te lange armen en benen. Juist dit wanstaltige exemplaar werd zijn lievelingsknuffel. Toen hij kon praten, werd de slungel Vriendje genoemd.
Nu is hij tien. Stoer, grote mond. Slapen? Doet hij nog steeds met Vriendje.
En toen kwam de uitnodiging. Een slaapfeestje! Heel cool, alle stoere boys waren uitgenodigd. Ik heb hem zelf zijn tas laten inpakken. Tandenborstel? Check. Pyjama? Check. Slaapzak? Check. Vriendje?
‘Ik denk dat ik maar eens een nacht zonder Vriendje ga proberen.’
Van slapen is het die nacht nauwelijks gekomen. De nacht daarop had hij Vriendje weer klemvast in zijn handen. Ik denk dat de volgende Vriendloze nacht nog lang op zich zal laten wachten…
Wat een schattig verhaaltje. Mijn dochter heeft dat met Snoet. Een Oldifantje dat qua beschrijving veel op Vriendje lijkt…
10 jaar, mooie leeftijd. Maar verwarrend voor hem als zijn (school)vriendjes eerder in de puberteit komen dan hij.
Hasi (een konijn) van mijn zoon (13) mag ook nog niet uit bed. <3
@Nienke, leuk!