Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Volhardend

10 januari 2013 | 120w | Hadeke | 12 |

Toen de kinderen nog niet geboren waren gingen we naar onze vaste camping in Zuid-Frankrijk. Eind augustus, als de topdrukte over zijn hoogtepunt was.
Aangekomen op het reisdoel werd de tent snel opgezet en gingen alle kleren uit. Zij had haar vakanties altijd zo doorgebracht, ik moest steeds even wennen. We liepen over het uitgebreide kampeerterrein, langs het verwilderde veld naar de oude boomgaard.
‘Hier, deze is voor jou,’ zei ze.
Ze gaf me -natuurlijk- een appel. Met mijn opvoeding kon ik niets anders dan haar volmaakte naaktheid zien en helaas ook die van de andere vrouwen op de weg terug naar onze tent. Dat toonde zich.
We zijn er nooit meer teruggeweest en onze eerste hebben we Eva genoemd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »