Schrijf mee!
« »

Fictie

Vastgelegd

29 augustus 2013 | 120w | Lijmstok | 3 |

Scherp. Scherp en venijnig snijd ik mijn vingers open aan de doorns van de roos die geurloos aan de muur hangt.
Opgedroogd. Klodders matte verf druppen als bloed uit mijn hand en spatten als stof uit elkaar op de grond. Nu kijk ik nog, maar alsof Medusa zelf de bloem aanreikt, is mijn blik in een fractie versteend.
Vastgehouden uitgehouwen. Pupillen die niets liever willen, biggelen stille tranen van de pijn.
Opgehangen. Gespijkerd aan een muur vol met tekeningen ben ik de post modernistische versie van mezelf geworden. Nu loopt de zaal langzaam vol.
Naakt. Kwetsbaar hangt hier iets wat ooit een zelfportret moest zijn, maar wat geworteld in jou liefde meer wordt dan een illusie van kwasten en klodders.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »