Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen

Taxi

30 november 2013 | 120w | Martsje de Jong | 4 |

Het is beestenweer. Godsgruwelijk rotweer, met harde wind, felle regen en af en toe een venijnige tik van een verdwaalde hagelsteen.
Even buiten de Aldi zie ik haar staan. De schouders hoog opgetrokken in de bontkraag van een fletsroze parka, in beide handen een zichtbaar zware boodschappentas. Ze lijkt wanhopig op zoek naar voldoende moed, om de zoveelste herfstbui te trotseren. Dan ziet ze mij ook. Onze ogen ontmoeten elkaar.
“Mevrouw…”, zegt ze aarzelend. Ik knik. Begrijp wat ze me niet durft te vragen en doe de deur aan de passagierskant van mijn auto open. Ze noemt een straatnaam en ik breng haar tot voor de deur. Ze is blij. “Ik heet Buchara. God zegene u”. Dan stapt ze uit.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Martsje de Jong of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »