Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Sneeuwjongen

6 juni 2013 | 120w | Inge Hulsker | 8 |

Mijn neefje was een bijzonder jongetje. Hij zat de hele dag met zijn neus in de boeken. Sociale interactie begreep hij niet. Hij was niet geĆÆnteresseerd in sporten of buitenspelen. Maar wat hem wel fascineerde was sneeuw.

De enkele keren per jaar dat het sneeuwde, stond hij uren in de tuin met zijn armen wijd. Of hij trok met zijn schoenen sporen door de verse laag sneeuw, zonder op te letten waar hij heen liep.

‘Honderden keren heb ik hem gewaarschuwd niet de straat op te lopen,’ snikt zijn moeder vandaag. ‘Ik heb het hem zo ingepeperd.’
‘Misschien was het beter als ze het hem had ingesneeuwd,’ hoor ik mijn dochtertje giegelen, nog te jong om dit verlies te begrijpen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »