De bel gaat.
Verlegen staat ze voor de deur met een mevrouw van jeugdzorg.
Mooie vlechtjes, zwart haar, twee bang kijkende oogjes.
Vijf jaar en van Surinaamse afkomst.
Haar knuffel in haar hand en duim in haar mond.
Ik laat ze binnen.
“Hoi, jij bent Leotine, mooie naam heb jij”.
Het meisje knikt en loopt achter de mevrouw aan.
Ze kijkt in het rond en loopt naar de poezen en aait ze.
Ik laat haar maar en schenk koffie en Yoki (ja, dat lust ze wel) in.
De mevrouw en ik bespreken het een en ander en gaat na anderhalf uur weg.
Samen koop ik met haar een pyjama, want ze had niets bij zich.
Onze eerste tijdelijke pleegzorg kindje.


Mooi moment Nell. Ik heb nog wel een paar taalpuntjes, maar het gevoel heb je mooi opgeroepen.
Ik zou in plaats van L een (fictieve) naam zetten.
Er komt heel veel ‘en’ voor, misschien af en toe in twee losse zinnen breken?
‘en gaat na een 1, 5 uur weg.’ > hier ontbreekt het woord ‘ze’ en mag het woord ‘een’ weg. Geen spatie in 1,5.
‘Onze eerste’ > ‘Ons eerste’
@Nell, eens met Inge… even de puntjes op de i zetten. Een cijfer schrijf je meestal ook vol uit. Verder leuk sfeertje neergezet.
Inderdaad een mooi moment en voelbaar.
Ik heb een mooie naam met een L…
Er is een spatie teveel in 1,5 en ik zou bangkijkende en
pleegzorgkindje ook aan elkaar schrijven, maar ik weet niet of dat juist is.
Leuk Nell.
En het is volgens mij: Ons eerste kindje, en niet onze eerste kindje
@nell leuk verhaaltje
Volgens mij schrijf jij die L. omdat jij het kind anoniem wil laten. X had dan wellicht meteen herkenbaar geweest.
Ik zie verder hetzelfde als lousjekoesje
EN er staat “aait ze”. Dat moet zijn “aait hen”.
https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/hun-hen
Lief, ontroerend!
ik laat haar, niet ze binnen, mooi stukje Nell