“Ik pieker er niet over,” zei mijn vader toen ik hem vroeg of ik zijn auto mocht lenen. Ik was 18 en had net mijn rijbewijs, maar ik kende de auto goed. Het was een Lancia Flavia Cabriolet. Toen al een klassieker en een van de mooiste Lancia’s. Mijn vader durfde het niet aan.
De auto stond die avond voor de deur en vanuit de kamer kon je hem prachtig zien. Terwijl we genoten, kwam er opeens een auto de hoek omgezeild, slingerde vervaarlijk alle kanten op en belandde uiteindelijk tegen onze Lancia, die er daarna heel anders uitzag. Mijn vader trok wit weg en zei met trillende stem: “Stom van me, had ik hem nu maar aan jou meegegeven.”
« Beveiliging piekt
Feniks »
« Beveiliging piekt Feniks »
Familie, Fictie, Mensen
In de kreukels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Beveiliging piekt Feniks »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mas Je hebt de piek er slim in verwerkt.
Goed stukje. Graag wat meer een enter gezien, maar dat is meer mijn ‘kreukel’.
@Mas, ja zo gaat dat… 🙂 Leuk verteld.
@Mas, een mooi piek(er)verhaal!
<3 Wat een jeugdsentiment
Heel mooi geschreven.
Oeps, wijze les voor vader 🙂 Leuk bedacht!