Mijn vader had een schuur vol keurige rommel. Recyclen was zijn levensmotto. Hij bewaarde flessendoppen, bierviltjes, wijnkurken en luciferdoosjes. Allemaal gerangschikt in kleine laatjes, gelabeld en genummerd.
Vaak kregen wij op onze verjaardag een zelfgemaakt cadeau opgekalefaterd met franjes, belletjes en sierspijkers. En dat in minstens zeventien verschillende kleuren. Meestal vloekte het met elkaar.
Vorige week was het tijd om op te gaan ruimen. Een verdrietig genoegen. Tussen al die rariteiten die we vonden werd hij weer zichtbaar. Voelbaar.
‘Kijk eens…!’ Mijn broer liet een oud leren gereedschapsetuitje zien.
‘Wat is dit dan?’
Hij vouwde het liefdevol uit. Keurig op rij lagen daar zes verschillende gutsen op maat naast elkaar. We hoorden bijna de woorden… ‘Wel zuinig op zijn hè?’


@Desiree mooi. Voelbaar. <3
@Mas, dank je. 🙂
Heel mooi Desiree!
Prachtig en zo warm beschreven!
@Jan…dank je. Schrijf jij nog?
@Irma, dank je wel.
Ach lieve Desiree, ik zit hier met tranen in mijn ogen, zo herkenbaar en daarbij zie ik je vader voor me. Mijn papa Ted logeert op dit moment bij me. Wat ven ik blij dat hij er nog is, dat we nog lekker van het leven kunnen genieten. Vier maanden geleden ruimden wij het liefdevol ingerichte huisje van mijn mama leeg. Ik heb wel 1000x sorry gezegd naar haar. Veel liefs en succes met je werk. Phoebe Felen
@Lieve Phoebe, dank je wel voor je warme reactie.
Dit raakt mij. Ik denk velen.
Liefdevol geschreven Desiree!
Herkenbaar wrg en toch ten volle aanwezig. Ik heb dat met gereedschap van mijn opa. Dd 1970. Nog steeds denk ik aan hem als ikdie sspulletjes gebruik.
Wordt heel anders bij mij: bits en bytes zijn niet erg tastbare zaken
@Levja, Boogje en Jelle, dank jullie. En vergis je niet Jelle, het zijn niet altijd de spullen die houvast geven.
Warm gevoel!
@Desiree, mooi geschreven binnen het thema, al zou het themawoord hier ook schroevendraaier kunnen zijn of dopsleutel. En toch is het themawoord niet op een geforceerde manier gebruikt. Daarnaast komt het verhaal geloofwaardig over. De titel is ook erg goed gekozen.
Een paar opmerkingen:
– opgekalefaterd met franjes, belletjes, sierspijkers en dat in zeventien verschillende kleuren.
Bij “franjes” begint een opsomming. Voor het laatste woord van de opsomming zou “en” moeten staan. Direct daarna weer “en” schrijven kun je voorkomen door iets te schrijven als: “in minstens zeventien verschillende kleuren”.
– In al die rariteiten die we vonden werd hij weer zichtbaar.
Misschien mooier: Tussen alle rariteiten
– gereedschap etuitje
Is één woord, met een tussen-s
– oud leren gereedschap etuitje
Tussen oud en leren zou een komma moeten staan, tenzij het om oud leer gaat
– ‘Wat is dà t dan?
Aanhalingsteken-sluiten mist
– dà t
Wanneer een klinker nadruk nodig heeft, moet het streepje de andere kant op wijzen. Bij hè gaat dat niet op, omdat hé ook bestaat en dan anders wordt uitgesproken.
– Keurig op een rij lagen daar zes verschillende gutsen op maat naast elkaar
Voor “rij” hoef je niet “een” te schrijven, omdat ze op maat liggen.
@Ineke, met een grote glimlach lees ik je op- en aanmerkingen. Dank je wel voor al je suggesties. Respect voor de manier hoe jij leest.
Op het forum gelezen dat je je revisies kan bijhouden. Kijk ik morgen even naar.
Ik wist eerst niet wat een guts was, totdat ik de plaatjes op internet zag. Mijn vader was er veel mee in de weer, met gutsen.
Het was inderdaad oud leer.
Het verhaal na jouw suggesties zal dan helemaal kloppen. Vind ik fijn. Hoewel ik dol ben op taal, ligt daar niet mijn passie. Dus dank…
@Desiree, wat weet jij toch vaak mooie reacties op reacties te geven!
Leuk verhaaltje, Desiree!
Nog een taalzeurtje: voor de laatste “hè” hoort een komma.
@Ineke, dank je wel. 🙂
Ik heb er nog geen tijd voor gehad om aan te passen. Ik ga het zeker doen en dan neem ik jouw komma ook mee, Leonardo. Waarom moet daar een komma eigenlijk? Dan lijkt het alsof er een rust in de zin ontstaat die er niet was.
@desiree Je voelt de liefde in de manier waarop je het geschreven hebt, mooi!
@Leonardo en @Desiree, voor zover ik weet, is er geen regel die zegt dat er voor “hè” een komma moet staan.
mooi, ik ken dat ook wel van mensen die van alles verzamelen en koesteren. Liefdevol stukje
@allemaal, dank jullie wel voor jullie reacties en het lezen. Ik ben er even tussen uit geweest.