Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Hoofdschudden

13 mei 2013 | 120w | Inge Hulsker | 11 |

Mamma en ik zien hem vaak lopen, de man die altijd met zijn hoofd schudt. Een zenuwtrek, volgens mamma.

Nu sta ik ineens tegenover hem bij mijn vriendje Sam thuis; hij is Sams opa. Ik kijk naar de grond, want ik mag niet staren. Wel vraag ik: ‘Waarom schudt u steeds nee?’

‘Lang geleden was ik met mijn vriend aan het bergbeklimmen. Opeens gleed hij uit. Het touw brak en hij viel met een harde schreeuw in het diepe ravijn. Morsdood. Nog steeds probeer ik het geluid van die schreeuw uit mijn hoofd te schudden.’

‘Pa!’ We schrikken als Sams moeder binnenkomt. ‘Dat is geen verhaal voor kinderen.’

Ik zie dat Sams mond open staat. Alsof hij schreeuwt zonder geluid.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »