Schrijf mee!
« »

Communicatie

Hoewel van korte duur..

26 juni 2013 | 117w | hendrike | 9 |

Mijn eigen duurloop was niet bepaald spectaculair. Zonder aanmoedigend publiek en bloemen.
Het was twee maanden na zo’n onvergetelijke dag in een mensenleven: ik werd benauwd wakker en kon niet bevroeden dat medische hulp dan niet vanzelfsprekend was.
Van de nacht erna weet ik nog een paar dingen, zoals de irritatie van de automobilisten achter de ziekenwagen toen deze onderweg stopte en mijn zoon die aan mijn bed bleef.
Eenmaal thuis bleef ik ‘slappelachbenen’ houden.
Het was een uiterste krachtsinspanning om de tweehonderd meter naar het huis van mijn zoon te lopen. Het lukte en misschien was mijn gevoel van overwinning nog wel groter dan van iemand die, toegejuicht door een menigte, als eerste de finish bereikt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

25 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »