De telefoon gaat.
Met tegenzin haalt hij zijn voeten onder het fleecedekentje uit.
“Hallo lieverd, met mamma. Kunnen jullie langskomen? We moeten het hebben over je toekomst.”
“O mam, moet dat nu? Onze enige vrije avond deze maand! We zitten lekker in onze joggingbroeken op de bank met een glas wijn. De meiden slapen net en we willen naar Boer zoekt Vrouw kijken.”
“Ik weet het, maar vanavond is de enige mogelijkheid deze week. De voorbereidingen zijn al in gang gezet.”
“Oké. Ik moet zeggen dat je wel een beroerde timing hebt, maar we zijn er over een uurtje.”
“Kom Maxima, schoenen aan, en naar mamma. We worden Koning en Koningin dit jaar en we leven nog lang en gelukkig.”
Prachtig! ;))
Haha, ja zo zal het wel ongeveer gegaan zijn 😉
Hoi boogje, erg grappig. Ik zie het al helemaal voor me. De laatste zin echter vind ik niet zo mooi.
Dank Desiree!
Waarom vind je de laatste zin niet mooi?
Ik ben het met Desiree wel eens over die laatste zin. Tot daar is het een heel gewone situatie met een levensecht klinkende dialoog. Die laatste zin haalt mij uit die sfeer omdat ik me niet kan voorstellen dat W/A dat echt zo tegen Maxima zou zeggen, met name dat “we leven nog lang en gelukkig”.
Qua inhoud is het desondanks een leuk bedachte clou. 😉
@Boogje De laatste zin is te ‘gewoon’ geschreven. Dat kan grotesker, of meer bizar. Iets waarmee de(ze) lezer wakker geschud zou worden.
Ah, op zo’n manier. Ja nu snap ik wel wat jullie bedoelen.
Het is bedoelt als cynisme, die laatste zin. Zuchtend uitgesproken zeg maar.
Ik had het misschien anders kunnen doen, maar in de film in mijn hoofd zegt WA dit echt zo tegen zijn Maxima. Het zijn ook maar gewoon mensen. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat zij een ambivalent gevoel hebben bij het feit dat ze koning en koningin worden, ook als ze dit al jaren van te voren geweten hebben.
Hai Boogje, inderdaad zoals bovenstaand commentaar van Ineke en Hay, het mag wat extremer; ‘Maxima, trek je Crocs aan…