Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Kuil voor een ander

24 februari 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 14 |

Krassend verstoort een raaf de stilte. De eenzame zwarte onheilsboodschapper pikt in zijn veren, zijn glinsterende kraaloogjes echter, blijven mij bestuderen. Achterdochtig kijk ik om: niemand. Ik zet mijn voet op de schep en graaf verder. Motregen verandert mijn graafwerk langzaam in een grote modderpoel.

Vanachter me klinkt plots: “Wat ben jij aan het doen?” Het is mijn vrouw die minachtend met een stem druipend van puur zwavelzuur vraagt: “Moet dat stinkende kadaver van jouw hond in de tuin begraven worden? Laat hem ophalen voor destructie, idioot!”
Treurig grom ik: “Max wordt netjes gecremeerd, bitch.”
“Mompel nou eens niet man, als ik tegen je praat!”
Het gat lijkt diep genoeg, ik draai me om en haal uit met mijn schep.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »