Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Het trauma van Sint Maarten

18 februari 2013 | 120w | Inge Hulsker | 13 |

Nooit zal ik dat moment vergeten. Het was Sint Maarten, dus mijn broertje en ik gingen verkleed langs de deuren. Ineens was er in het donker een man achter ons aan gekomen. We renden keihard tot we hem hadden afgeschud.

Trillend stond ik in een steegje naar mijn broertje te kijken. Zijn piratenhoed stond scheef en er liepen tranen door het litteken dat mijn moeder op zijn wang had getekend. Zijn papegaai was hij verloren.

‘Hé daar!’ klonk ineens een bulderende stem. Een zaklamp bescheen ons. We grepen elkaar vast. Nu konden we geen kant meer op!

‘Kalm maar,’ suste de politievrouw die in de lichtstraal van haar collega stapte. ‘We wilden alleen vragen of jullie je ouders kwijt zijn?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Inge Hulsker of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

21 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »