Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Muis en olifant

18 februari 2013 | 120w | Gerda Hulsebos | 4 |

Ik kijk verschrikt naar de wond. Donkerrood bloed gutst eruit. De scherpe beitel is diep de muis binnengedrongen. Het maakte niet eens geluid toen het werktuig door het vlees sneed. Snel pak ik een oude lap en dek de wond toe. Ik moet hier weg, en snel ook! Gelukkig val ik niet flauw bij het zien van bloed.

In de behandelkamer pakt de arts naald en hechtdraad. ‘Dit muisje krijgt nog een staartje,’ zegt hij vriendelijk lachend. Ik kijk niet weg, ik wil alles zien.
De eerste insteekpogingen mislukken. De arts mompelt: ‘Jij hebt de huid van een olifant!’

Uiteindelijk is de diepe wond gehecht. Het litteken in de muis van mijn linkerhand is een blijvend ‘souvenir’ uit mijn jeugd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerda Hulsebos of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »