Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Gepland

17 juli 2013 | 120w | Hadeke | 4 |

Alles wat ik doe bedenk ik van tevoren. Hier geen verrassingen.
Mijn Yorkshire Terrier betekent veel voor me en nu zit ze klem in het kattenluikje.
‘Zit je vast, Beautje?’
Beaudeline kijkt me smekend aan. Ze jankt bijna onhoorbaar en haar kleine lijfje trilt van de spanning.
‘Rustig maar. Het baasje haalt je eruit.’
Het kattenluikje zit in de achterdeur, zo kan ze de afgesloten achtertuin inschieten. Ze heeft al twee periodes van loopsheid achter de rug. Ik overweeg haar te laten dekken.
‘Kom maar schatje.’
Voorzichtig maak ik het met een kussen opgevulde tuigje om haar buik los. Opgelucht sprint ze naar buiten. Ik ben blij dat ik deze ‘voordracht’ uitvoer.
Kattenluikje groter maken, noteer ik in mijn boekje.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »