Een explosie, het dak van mijn tijdelijke onderkomen wordt weggeblazen. Ik start en raas de horizon tegemoet. De kustlijn nadert. Zwarte golven rollen sloom het zand op. Vissenbekken happen panisch naar lucht. Besmeurde vogels spartelen met hun laatste kracht richting strand. Ik buig af, storm over duinen noordwaarts, richting schimmenrijk.
Voor me verschijnen, hemel en aarde verbindende, zwarte kolommen. Door een kathedraal van rook snel ik over mijn voorgeprogrammeerde pad, gefocust op mijn bestemming. Doelloze granaten exploderen en lichtspoormunitie schaduwt mij. Als een strijdbijl doorklief ik zoekende lichtbundels.
Het doel is inzicht, elektronische zenuwen geven voor de laatste keer een signaal aan mijn vleugels. Ik duik richting smekende ongelovigen, de belofte van het zwarte goud inlossend voor eeuwige zekerheid.
“KLABLAAM”
Heftig.
Sterk geschreven GJ, zit een hoop actie & impact in. Titel is mooi misleidend.