Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Existens (3)

3 november 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 16 |

Diep in de jungle kondigt de schemering zich aan. Lijzig krakend strekt een touwbrug, in nevel gehuld, zich voor hem uit. Starend naar het stervende licht overweegt hij zijn koers. De afgrond of een wankele toekomst, onzichtbaar en gevaarlijk.

Minuscule neveldruppels fluisteren: “Was ik maar, had ik maar…” Hoofdschuddend verjaagt hij ze. Zekerheid lonkt in de bodemloze diepte. Is dat dan de oplossing? Abrupte duisternis? Hier kan ik niet blijven, toch? Gevangen in het verleden, bevroren in een bewegingsloos heden. Als persoonlijkheid dunner blijkt dan een eierschaal, je van lichaam en geest bent vervreemd. Zelfs vrienden je niet meer kennen, hoe overleef je dan die reis? Wat als ik het toeval laat beslissen?

Met zijn ogen dicht stapt hij vooruit.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »