Schrijf mee!
« »

Column, Familie

De anjers van mijn vader

3 november 2013 | 120w | kronkelgedachten | 3 |

Mijn vader hield van anjers. Mijn moeder kocht ze, elke veertien dagen. Voor hem.
Later, toen ik niet meer thuis woonde, bracht ik ook vaak een boeketje voor hem mee, waar dan steevast hetzelfde theaterstukje voor werd opgevoerd.
‘Hallo pappa, ik heb anjers voor je meegebracht.’
‘Voor mamma zeker?’
‘Nee pappa, voor jou.’
Mannen van toen kregen geen bloemen maar tabak en zakdoeken met geborduurd monogram. Ze droegen een hoed en hielden zich afzijdig van elke emotie. Zo ook mijn vader. Anjers en mijn vader, ze zijn voor mij onlosmakelijk verbonden in een altijddurende mooie herinnering aan hem.
Toen hij overleed was zijn kist bedekt met anjers. Bij het afscheid zei ik zachtjes: ‘Deze zijn toch echt voor jou, pappa.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van kronkelgedachten of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »