Schrijf mee!
« »

Communicatie

Die buurman toch

2 november 2013 | 120w | hendrike | 3 |

’s Ochtends vroeg word ik uit mijn slaap gerukt doordat iemand constant op de voordeurbel drukt. Ik schiet mijn ochtendjas aan. Mijn vermoeden wordt bewaarheid. Het is mijn dementerende buurman die steeds minder tijdsbesef blijkt te hebben. In zijn groezelige hemd staat hij in de motregen.
“Wil je deze voor me bestellen? Ze zeggen op de televisie dat de pijn in mijn knieën dan overgaat.”
Ik vraag hem binnen en weet uit zijn krabbels op te maken dat het om wolvilt inlegzooltjes gaat.
“Ga maar naar huis, ik kom zo.”
Met een plaid om zich heen loopt hij slingerend terug naar huis.
‘Wolvilt inlegkruisjes’ googel ik even later. Helemaal niets!
Ach ja, hij dementeert ook. Straks maar wat gerichter vragen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »