Er was eens heel lang geleden een zichzelf wegcijferende zorgzame ziel: Florence Nightingale.
Daar zijn wij, verpleegkundigen, de afstammelingen van en men denkt ook dat wij genetisch verwant zijn.
Tegenwoordig is verplegen, dank zij haar, een beroep, verpleegkundigen studeren gemiddeld 5 jaar en blijven studeren.
We zijn zeer zorgzaam. We zijn ook wel verknocht aan onze Florence.
Maar verpleegkundigen hebben ook vaak kinderen, een sociaal leven en zangles op woensdagavond.
Dat kan niet, we moeten flexibel zijn, studeren in eigen tijd, zo goedkoop mogelijk.
Florence was ook altijd beschikbaar.
Maar ze hoefde haar kinderen niet op te voeden, te zorgen voor het salaris van de bestuurders of voor brood op de plank.
Dus die Florence Nightingale chantage werkt niet meer!


@Gavi en zo is’t maar net! Waarom heb je als onderwerp niet ook column toegevoegd? Dat vind ik meer passen als communicatie.
@GJ Ik was vergeten om er een te kiezen, het gaat dan automatisch, kan alsnog. Je hebt gelijk, alhoewel ik ook wel iets wil communiceren 😉
@GaviMensch Mooie column!
Een beroep inderdaad. Een kwetsbaar beroep, want de chantage die je beschrijft is zo makkelijk toepasbaar. Goede column.
@Gavi, dit stukje verdient een breder publiek.
“Maar ze hoefde haar kinderen niet op te voeden, te zorgen voor het salaris van de bestuurders of voor brood op de plank.”
@Gavi, natuurlijk is je 120W/column mooi.
Toch, na al erg veel van je gelezen hebbende, er zit iets van gezeur in. Klagen, klagen en klagen.
Die heel lichte ondertoon van een mensch die in haar werkend leven, iets wil, maar ook weet dat ze het niet krijgt.
Zoiets.
Geschreven uit een hart dat weet wat zusters en broeders doen. En hoezeer het ze aan het hart gaat heden ten dage. En nou niet zeuren en: “Hup aan je werk.”
“NoExcuses.”
@Curacao Butterfly Daar waar iedereen gebruik maakt van verpleging of verzorging voor zichzelf of een familielid hoor ik zelden dat men begrijpt dat je meer bent dan zorgverlener alleen. Na 44 jaar zorg verlenen met een smile, zeur en werk ik lekker nog 6 jaar verder voor mijn collega’s en mij; nog 6 jaar zeurstukjes, je bent gewaarschuwd!;-)
@Desiree, dank je. Ik heb ook een blog;-)
En ik maak ook zeurloze schrijfsels, meneer Butterfly 😉 http://gavimensch.blogspot.nl/.....umeur.html
Weet ik @Gavi, ik vind je echt heel lief. 44 jaar al, ik dacht echt dat je veel jonger zou zijn dan ik.