Op het tafeltje vlakbij mijn bed staat de platenspeler. Voorzichtig laat ik de naald zakken. Ik heb nog maar net de single van Santana. Het intro begint langzaam, net zoals onze paringsdans. Naarmate het gitaarspel van Carlos Santana heftiger wordt, nemen onze bewegingen ook toe. Schokkerig, niet echt vloeiend. De kunst van het minnekozen verstaan we nog niet. Ik ben net achttien, jij negentien. Als ‘Samba pa ti’ zwijgt, is ook onze storm uitgeraasd.
‘Snap jij de zin van oorlog voeren? De liefde bedrijven is toch het enige wat telt,’ zeg je. Het is de flowerpowertijd. Als ik eraan terugdenk, voel ik me nog even dat bloemenmeisje van toen. Een zoete jeugdherinnering. Nu zou ik een ‘seksueel actieve tiener’ heten.
« Het K-woord
Opa »
« Het K-woord Opa »
Liefde, Maatschappij, Mensen
Bloemenkinderen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Het K-woord Opa »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@geertje <3 wat jammer het is juist zo een ritmisch nummer. Ik hoop dat het blommenkind haar dansvaardigheden heeft verbeterd. Vraag anders eens aan Bo Derek om de Bolero "10" 😉
eind jaren zestig…grenzen verleggen
Echte praat voor die tijd.