Ik zie een mager bruin jongetje in beeld. Glas melk, of iets dat daar voor doorgaat, houdt hij vast in zijn smalle handen. Holle ogen kijken rond in een tent. Ik zie een vrouw, rode hoofddoek om, gebarsten lippen en een vlieg die om haar heen blijft vliegen. Dan een man in beeld met een checque in zijn hand, bijna anderhalf miljoen. Gewonnen, omdat hij op het juiste moment een lot gekocht had.
‘Zij een kans, u een kans’.
Ze moesten het eens weten, dat jongetje en die vrouw. Dat die man met het kopen van zijn lot hen een beetje heeft geholpen.
Ze moesten eens weten wat hij daarvoor terugkreeg.
Als ze dat zouden weten, wat denken ze dan?


Mensen die zeggen dat ze meedoen aan de loterij vanwege een goed doel liegen (zichzelf voor). Als ze echt zoveel om dat goede doel geven, geven ze hun geld wel rechtstreeks. Dan komt bovendien 100% daar terecht in plaats van 0,5% of iets van die orde.
Wil ook een cheque.
Weet dat bruine jongetje veel. Het denkt alleen aan zijn honorariumpie.
Mooie geste zou zijn: de helft zelf daar gaan brengen…