Minutieus monteer ik de slang aan de uitlaat.
Op een stil landweggetje maak ik, midden in de nacht, bij nieuwe maan, met hulp van mijn trouwe auto, onder het licht van haar koplampen, een eind aan mijn leven.
Mijn ogen zijn, mede ondersteund door sentimentele muziek uit de autoradio, rood van de tranen. Ik heb zoveel mogelijk de kier van het raampje, waar de dodelijke slang haar intrede reeds heeft gemaakt, afgeplakt.
Ik stap in de auto en neem enkele slaappillen om het proces te vergemakkelijken.
Betraand overdenk ik mijn daad.
Ik voel de werking van mijn pilletjes; het geluid van de radio ebt weg, het is alsof het licht langzaam uitgaat. Ik start de auto.
Niet.
Accu is leeg.


Loser?
Leg dat maar eens uit aan de ANWB.