Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Gistermiddag

8 maart 2012 | 120w | Boudewijn Betzema | 3 |

Gistermiddag, lopend langs de IJssel.
In de bocht een oude vrachtschuit met open roef,
k’doem k’doem k’doem langzaam dichterbij.
Aan ’t roer een krachtig lijf in oliejas.
Een √©chte oliejas… zo’n mooi beeld…
Voerman, Breitner, maar dan anders.
Betoverd blijf ik staan. Een houten naambord: ‘Helena Zutphen’.
En ja! Een prachtige vrouw met golvend dieprood haar aan het roer.
Een krachtige, uitbundige, volle zwaai naar mij,
naar hier, op de uiterwaard.
Een ontroerd terugzwaaien.
Een alles overstijgend gevoel ontstaat.
Onpeilbaar groot en diep en ik moet mee, mee…
Maar nee, ik laat haar gaan, ze kijkt niet om.
Ik kijk en kijk tot Zutphen toe.
Wat is dit mooi, dit beeld.
Onzegbaar mooi.
Zo mooi!

God, wat ben je mooi!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Boudewijn Betzema of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »