Ik til haar van de plank in de schuur. Ze heeft een koude winter op stal gestaan. Zij en ik, wij hebben samen hard gewerkt. Mijn vingers glijden langzaam over haar roestige ketting. Een beetje kruipolie, dan loopt ze straks niet vast. Ik controleer haar vloeistoffen, en ik blaas wat stof uit haar filters. Dan pak ik met een hand het trekkoord en ik geef een eerste ruk. Dood. Niet eens compressie. Ik zet de choke open en geef met een andere knop twee extra pompjes benzine naar haar hart. Er klinkt gestotter bij de volgende ruk en ik zet nu door. Tientallen keren heb ik nodig, maar het is een lange winter geweest. Mijn kettingzaag komt schreeuwend tot leven.

Het geluid van kettingzagen; het voorjaar nadert!