Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Dropping

28 december 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 2 |

Wolken schuiven voor de maan, aan de grens van het hoorbare lijkt iemand te fluisteren. Veldmuizen scharrelen door afgevallen bladeren. Kiezels knerpen onheilspellend onder mijn voeten terwijl ik probeer te bedenken waarom ik me heb laten verleiden tot dit nachtelijk avontuur. Wat was dat voor een geluid? Iets scheert rakelings over mijn hoofd, panisch duik ik naar de grond. De kortste weg naar de volgende stempelpost is over dit kerkhof, maar inmiddels begrijp ik waarom niemand anders deze route neemt.

“Aaahhhh!” mijn hart slaat een slag over. Pieter en Ramon springen lachend uit de struiken: “Dude! jouw gezicht …” Plots trekt Pieter wit weg, bevend wijst hij en begint te gillen. Aarde komt omhoog, breekt, een hand grijpt naar mijn enkel …

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »