Vanuit het open raam ziet ze de dansende uitnodigende zee. Ze zou er nu graag heen gaan om te zwemmen en te genieten. Maar ze moet geduld hebben en het de volgende keer gewoon aan de koning vragen. Als een echte prinses mag ze veel meer dan gewone mensen maar ze moet ook gehoorzamen. Dat begrijpt ze.
Stappen op de gang. ‘De koning?’ Opgewonden gaat ze in haar koude bed liggen. Ze weet wat ze moet vragen. De deur gaat open. Een boze stem sluit het klapperende raam: ‘Nu is het afgelopen. U gaat naar de isolatie. Meneer de Koning uw psychiater heeft u nog gewaarschuwd’. Ze huilt en blijft huilen tot ze langzaam in haar zee van tranen verdrinkt.
Beste VictorR, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie