Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Tissues

29 november 2011 | 120w | Main Lelie | 2 |

Daar zit ze dan, tegenover me in dit te kleine kamertje. Ik denk dat ze de overgang al gepasseerd is, maar ik vraag niet naar haar leeftijd. Er zijn andere, belangrijkere dingen om over te praten. Haar blik is leeg, ze lijkt uitgeblust, moegestreden.
Tissues staan op tafel voor het geval de tranen komen. Ik schat in dat dat niet gaat gebeuren.
Voorzichtig vraagt ze mijn naam. Ik snap dat wel, het gaat tenslotte ook om vertrouwen. Ik probeer haar gerust te stellen. Met een warme blik en een grapje. Dan opeens komen toch die tranen. Compleet onverwacht. Ik schrik ervan. Stil kijkt ze me aan. Vragende ogen. Ik slik.
Ze luistert. Door mijn tranen heen vertel ik mijn verhaal.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Main Lelie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »