Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Kinderpostzegels

28 september 2011 | 120w | Carel de Mari | 0 |

Ik heb me, na de lunch in het zonnetje geïnstalleerd als de bel gaat. Aan de voordeur staat een meisje die me kinderpostzegels wil verkopen. Zoals ieder jaar koop ik wat, het is voor een goed doel, vul het briefje in, plak de deursticker en loop terug naar de achtertuin. Eenmaal terug in de tuin pak ik mijn boek op en zoek waar ik gebleven was. Daar gaat de bel weer. Zuchtend sta ik op en maak opnieuw de tocht door achtertuin en woonkamer. Hetzelfde meisje maar nu met een andere vraag: “Meneer, ik weet niet hoe ik nu naar huis moet lopen, weet u de weg hier.” Samen lopen we naar de hoofdweg, van hier kan ze het alleen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Carel de Mari of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »