Schrijf mee!
« »

Communicatie

De fluitende vogel

4 november 2011 | 120w | Ingrid Bilardie | 1 |

Er was eens een kleine, bruine vogel. Omdat zij alleen gelukkig was als ze zong, floot ze de hele dag en het grootste deel van de nacht.

‘Stil toch, wij willen slapen!’ riepen haar buren. Dat maakte de vogel ongelukkig, zodat ze nog vaker zong. Het was een oneindig probleem.

Op een dag fladderde een felgekleurde vogel de straat in. Zodra hij het gezang van de bruine vogel hoorde, zette hij zijn borst uit om mee te zingen. De buren klemden hun handen tegen hun oren. Meer gezang was het laatste dat ze konden gebruiken! Maar zodra de vogels samen zongen kon niemand hen meer horen. Ze waren geweldig.

En als niemand hen gescheiden heeft, zijn ze nu nog samen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ingrid Bilardie of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »