Schrijf mee!
« »

Mensen

Ver van huis

4 november 2011 | 101w | Sabine Kars | 3 |

Alle mannen die haar – in een lange rij – bezochten, leken hetzelfde gezicht te hebben. En terwijl de helden met opengesperde ogen glorieus hun hufterigheid bewezen, reisde zij in gedachten af en vloog naar ingekleurde plekken waar het goed en veilig was, waar schulden niet bestonden.
Haar gehavende lijf kraakte, en scheurde steeds verder door het erin rondreizende circus. Maar niemand kreeg haar geest aan flarden. Hij had zich teruggetrokken, stil en klein. Weg van de rauwheid. Om zich ooit bij hervonden daglicht weer te openbaren en zo de grootheid te tonen van een ziel die weet wanneer het beter zwijgen is.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sabine Kars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »