Het liefst zou ik die glimlach direct van zijn triomfantelijke smoel hebben geslagen. Vol trots liet hij de resultaten zien. Alles waar ik ooit naar had gezocht. Hij had zich verbaasd over een kleine afwijking in het onderzoek. En ik? Ik had gezegd dat het onderzoeksterrein was afgebakend, dat het […]

Hijgend rende hij verder. Het lichtbaken op de Vrijstad was het enige licht in zijn bestaan. Letterlijk en figuurlijk. Gods belofte: ‘Ik zal jullie vrijsteden geven, waarheen je kunt vluchten om te ontkomen aan de wraak van de bloedwreker, gold enkel wanneer je per ongeluk iemand doodde. Bijvoorbeeld: het blad […]

Buiten trekt een vuilniswagen op. Is dat Arie, zijn oud-collega? De gordijnen blijven dicht. We drinken om de week één koffie en één blikje bier. Zijn kniegewrichten zijn gezwollen. Hij draagt rechts. De kattenbak stinkt. Waar is Poes? “Mijn elastieken liggen in het bovenste laatje.” “Weet ik toch, Pa. Je […]

Ooit noemde iemand mij een moederskindje. Ik was toen al in de twintig. Ik twijfelde of ik het een belediging vond, was ik misschien een beetje kinderlijk? In de jaren erna koos ik steeds meer overtuigd om me te blijven verbinden met mijn ouders. Ons contact bleef, de uiterlijke vorm […]

‘Bakenbraad, is dat een nieuw soort brood?’ ‘Nee joh, jij bent te veel in de greep van speltbrood.’ ‘Wat staat er dan? Lees zelf! Hier heb je die advertentie van de warme bakker bij ons in de wijk.’ ‘Dat is een amateurtje. Hij moet nodig op Nederlandse les gaan. Hij […]

Er zit een vlieg op het raam. Hij is de eerste vlieg van het jaar. De vlieg zal een wisse dood sterven. Hij is alleen en heeft geen idee wat hij moet doen. Morgen zal hij op de vensterbank liggen, met zijn pootjes omhoog. Er zit een vlieg op het […]

‘De inspiratie vloeit, waarde lezers!’ twittert meneer Speksnijder vanaf zijn zonrijke terrasje. ‘Daarom voorlopig geen updates.’ Speksnijder is een Armaniman met strak ringbaardje en bril van genuine redwood. Zijn wat grote buik camoufleert hij met een overdadig maar flatteus bloemetjesoverhemd. Voor hem op tafel wacht een Moleskine op notities. Hij […]

Onbeschoft als een op hol geslagen kraker bewoonde ik dit geschonken lichaam en bracht mijn omgeving enkel ravage. Waar heb ik in vredesnaam het lef vandaan gehaald om zo met dit leven om te gaan? Waarom heb ik tijdens mijn zoektocht naar verlichting, steeds weer eindeloos energie gepompt in het […]

Proestend kwam hij bij bewustzijn. IJskoud, nat. Hij had een duivels kapsel van zeewier. Wat was er ook al weer gebeurd? Hij kroop met de grootste moeite uit de branding. Dat scheelde. Hij wist het weer. De eigenwijze kapitein… De ruzie over de marifoon met de man aan de andere […]

Voor de generatie die opgroeide in de jaren zestig, waren de Amerikaanse rooms-katholieke broers John en Robert Kennedy een baken van idealisme, vitaliteit en huwelijkse trouw. Tot zij erachter kwamen dat tijdens dit presidentschap, via een achteringang van het Witte Huis, de hoeren in een haast onafgebroken stoet, af en […]

“Doe normaal joh, get real. Hoe zie je dat dan voor je? Een stervende op een weegschaal zetten en bij de dood de urine opvangen ook wegen en er bij tellen? En dan zou het lichaam 21 gram, of 26, lichter zijn, omdat de ziel vertrokken is? Ben je Boeddhist, […]

Ze bracht haar kapsel in model. Vervolgens vulde ze de picknickmand met wraps, kersen, twee glazen en een fles gekoelde Prosecco. Een maand geleden leerde ze hem kennen via een gerenommeerde datingsite, een stoere veertiger, mét boot. De eerste ontmoeting verliep hoopvol en ze had de hele week uitgekeken naar […]

Op een dag kwam een man mijn leven binnen. Zomaar, uit het digitale niets. Nu heb ik vele mannen gekend in mijn leven – zij komen en zij gaan, mijn mannen – maar deze man is behoorlijk bijzonder. Hij schudde mij door elkaar over mijn schrijven. Ik had schoorvoetend een […]

Twee gedichten met het woord ‘baken’; twee verschillende gevoelswaarden Maritieme elegie Pal buiten golfbrekers en strekdammen dobbert de westgrens van het zwemmen en belicht zon ons aller innerlijke leegte. Vliegtuigen trekken condensstrepen veel sneller dan veerboten hun vaarsporen. ’t Gezeul volgt wandelpier tot ver in zee, wijst naar schepen, geheel […]

Het relativeren was zijn tweede natuur geworden. Hij had geleerd tegenslag van zich af te schudden zoals een labrador na een duik in een ijskoude wintervijver. De dieptepunten in zijn leven had hij altijd als lessen aanvaard. Aan de toog had hij ze overdacht en besproken met lotgenoten die zich, […]