Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Bakens

8 april 2015 | 120w | Rolf van der Leest | 5 |

Onbeschoft als een op hol geslagen kraker bewoonde ik dit geschonken lichaam en bracht mijn omgeving enkel ravage. Waar heb ik in vredesnaam het lef vandaan gehaald om zo met dit leven om te gaan?

Waarom heb ik tijdens mijn zoektocht naar verlichting, steeds weer eindeloos energie gepompt in het verraderlijke donker? Wie dacht ik te zijn om egoïsme te prevaleren boven naastenliefde en uitzinnig te dansen op de puinhopen van mijn eigen slopende ondergang?

Onderweg wezen vele stuurmannen telkens weer op dobberende bakens. Maar zoals altijd negeerde ik alles tot het moment dat de zee wijds en oneindig werd.

Hou van me als ik het nauwelijks verdien, want dat is het moment waarop ik de meeste liefde nodig heb!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rolf van der Leest of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »