Twee gedichten met het woord ‘baken’; twee verschillende gevoelswaarden Maritieme elegie Pal buiten golfbrekers en strekdammen dobbert de westgrens van het zwemmen en belicht zon ons aller innerlijke leegte. Vliegtuigen trekken condensstrepen veel sneller dan veerboten hun vaarsporen. ’t Gezeul volgt wandelpier tot ver in zee, wijst naar schepen, geheel […]

Het relativeren was zijn tweede natuur geworden. Hij had geleerd tegenslag van zich af te schudden zoals een labrador na een duik in een ijskoude wintervijver. De dieptepunten in zijn leven had hij altijd als lessen aanvaard. Aan de toog had hij ze overdacht en besproken met lotgenoten die zich, […]

Voor het cafetaria was het terras redelijk bezet, drie tafeltje. Binnen was Hugo de volgende klant na een drietal kinderen die iets bestelde. Zes mensen bediening achter de bar reageerden niet op hem.” Die hebben zeker andere bezigheden,” dacht hij, maar zag daar niet zo veel van. Een bestelling opnemen […]

Om half negen stonden we in Utrecht bij de bus met onbekende bestemming. We kwamen terecht in Muiden, waar een grote zeilboot klaarlag. Om tien uur vaarden we de haven uit en gingen door de sluis, het IJsselmeer op. Om de beurt mochten we aan het grote stuurwiel draaien. Mijn […]

‘Mama, heb je morgen tijd?’ vroeg Karsten. ‘Waarvoor?’ antwoordde Marina. ‘We doen een uitstap met school en ze vragen ouders om mee gaan als begeleiders.’ ‘Waar gaan jullie heen?’ ‘Naar Haarlem. We gaan de rijksmonumenten bekijken langs de Bakenessergracht. Daar staan er wel 50, volgens Meester Jan’, vertelde Karsten enthousiast. […]

het hoogfeest van Pasen op sterven na dood de bakens verzet van devoot naar malloot the Passion als climax voor u op de buis een soap van een stoet met een fel verlicht kruis de Here in’t midden gekleed in het wit een bal aan zijn voet en een volk […]

De storm was twee dagen geleden. Ze kwam aan bij het piepkleine wereldje in het woud. Tussen grote takken en beschadigde basten. Ze knielde neer en zag dat de plas rondom het stadje groter was. De regenval had zelfs binnen de stadsmuurtjes een meer gemaakt. De aarde waar het op […]

Op een dagreis van zijn klooster heft een monnik moedeloos zijn hand op. Hij legt hem tegen zijn voorhoofd aan en houdt hem boven zijn ogen. Zo tuurt hij gespannen in het rond en spitst zijn oren. Het pad dat door de zee voert, is nauwelijks te onderscheiden van het […]

De rouwkaart kwam niet onverwacht. Daags ervoor had ze me al ge-smst dat haar vader was overleden. Hij was al op leeftijd, maar zijn laatste gang was wel erg snel gegaan. “Heel onwerkelijk allemaal”, schreef ze me. Ik kieperde weer terug in mijn herinneringen. Mijn beide ouders zijn ook nog […]

Bijgestaan door een vriendelijk klinkende bel, opende hij de winkeldeur. Bewust van de noodzakelijkheid van zijn visitatie, beende de man naar de counter. De vakman sprak hem bezadigd aan. ‘Goedemorgen.’ ‘Morgen.’ ‘Zeg het maar.’ ‘Eén keer binnen.’ ‘Maat?’ ’28x 1 5/8x 1 3/8.’ ‘De normale Dunlop-Blitz of Frans?’ ‘Zit daar […]

Alles stroomt, dat is een feit. Al voelt de bezieling dan ook kwijt. Monotone stromen flakkerende mensjes knipperen eindeloos traag op de lopende band. Soms zie je wel dat eentje opspringt. Wordt die uniek of blijft het massa? Zonder zuurstof doven vlammen snel. En hoewel de geest soms vliegen wil, […]

‘Het was één van mijn eerste vakanties. Betaalbaar en zalig qua temperatuur!’ ‘Echt waar? Dat lijkt het laatste Europese land waar ik naartoe zou willen …’ ‘Hé, jullie zijn er al! Waar zou je niet heen willen, Sarah?’ ‘Hongarije, het Balatonmeer. Lies vertelde me dat het een goeie oplossing is […]

Geen woorden heb ik er voor over, was zijn eerste reactie. Het nieuws van de dood van zijn boezemvriend sloeg in als een bom. Of toch niet? Het ging niet goed, dat wist hij uit de laatste moeizame gesprekken, van de spontane vrolijkheid was er niets meer overgebleven. En nu […]

Op het station kan Elbert Wielewaal zijn fiets makkelijk kwijt – niet iedereen kan tegen een spatje vandaag. Hij heeft haast, de trein rijdt het perron al op. Onderaan de trap hoort hij het kraken van hard plastic onder zijn voet. Elbert raapt een verbrijzeld doosje van de grond. Er […]

Lang voelde ik me gelijk de inhoud van een tubeless buitenband. Als de ogenschijnlijk onbenullige vulling van samengeperste lucht, in een zelf gecreëerd, hard gebakken, zwart-rubberen cocon. Onder hoge druk naar binnen geperst maar met relatief weinig massa. Waar was de gevoelsband, de binding met de wereld om me heen? […]