Gordijntjes ontbreken. Het licht wordt collectief gedempt. Celdeuren scharnieren mechanisch. Hoe klein de ruimte ook is, deze muren koester ik. Zij beschermen mijn vrijheid. ’s Mens geest kent verrassende dimensies. Drie boeken liggen naast mij op de brits. Sinds ik hier logeer lees ik dagelijks in drie boeken tegelijk. Eén pagina van de Thora, ‘n pagina van de Bijbel en één van de Koran. Zo versmelt ik het Woord tot één illusionair Boek der Boeken en kneed Hem tot een vermakelijke kwelling waarmee ik de Tijd leer knechten. Geen Profeet die mij hoeft te bezweren hoe nietig de rest van mijn aardse bestaan zal blijken. Geen Profeet die mijn tralies doet wijken, dan de gevallen mens die zijn isolement omarmt.

Beste Rob,
Mooi stukje. Waren alle gelovigen maar zo.
Met vriendelijk groet plus hartje,
Chris
Fraai stukje over een penentiaire inrichting met een goed gevonden titel.
Alleen over ”s Mens geest’ struikel ik. Daar zou ik iets als ‘de menselijke geest’ van maken.
Dank je wel, Chris.
Een hartje terug.
Rob.
je voelt je even in de besloten bajes, die vreemd genoeg ook als een bescherming werken.