Een zacht briesje strijkt over haar gezicht. De milde meiregen laat druppels achter, zodat haar huid een mooie glans krijgt. Zij wacht, maar hij verschijnt niet. De storm steekt op. Een windvlaag doet haar haren wapperen. Hagel striemt haar huid, die langzaam rood kleurt. De kou trekt in haar botten. […]

Spreken is zilver, zwijgen is goud … Althans dat beweert men toch zo nu en dan, maar wat als er iets is dat je wil zeggen, MOET zeggen, niet kunt zeggen? Wat dan? Wat gebeurt er dan? Laat je het dan jezelf infecteren, zoals een ontsteking. Eerst onaangenaam en lastig, […]

@InekeWolf houdt een lijstje van schrijvers bij en schrijft recensies over onze bijdragen. Soms als @BETON50 zo hard, zoals over @Bluesbarn @abelstaring… @BobReus … @Bootvis … @careldem … @ChristonaR … @CommittedNL … @CorineJN … @CorrieBult … @CorrieBult … @crossbizz … @CuriousForce … @DanaMartens1 … @Daphier88 … @Daphier88 … @De23stePipo … […]

Onweer, stond er in de lucht geschreven, maar het maakte de Wolkenvreter niks uit. Zijn gigantische arm strekte zich uit door de atmosfeer en hij nam een grote hap van de licht tintelende, natte cumulus. Niks smakelijker dan een verse donderwolk, bedacht hij zich en hij genoot. Smakkend en met […]

Onafgebroken spuwden de lopen van het afweergeschut haar granaten in de ijzige hemel. Steeds sneller passeerden eigen tanks, onder vijandelijk vuur, brug BG0041-03 over de Ügar. Veel langer zou deze laatste verbinding, met de ‘voorste rand weerstandsgebied’, niet meer stand kunnen houden… ‘4.2 Golf, hier 4 hotel. “Groenten-koe”. Ik herhaal […]

In beheerste paniek zegt een stem: ‘Kunt u me horen?’ Ja, ik hoor hem. Heel zacht, heel ver weg. Mijn uitzicht is schitterend. Op de stem na is het stil. Doodstil. Ik ben dik ingepakt en toch kan ik me soepeler bewegen dan ik had gedacht. Er is geen boven […]

De taxichauffeur weigert mij mee te nemen. De afstand van zijn standplaats tot het Oogziekenhuis acht hij te klein. Ik heb pijn, benadruk ik. “…dat begrijp ik nog wel!”, spreekt hij mij begripvol toe. Ik betaal met een 20 eurobiljet, stap door de sluisdeur van het ziekenhuis en meld mij […]

Mijn liefde, mijn leven, mijn Henk! Wat een prachtige vetplant was je toch, met je bekervormige blaadjes en je wonderschone Latijnse naam: Crassula ovata Hobbit! Als je voeten had gehad, dan waren ze groot en harig geweest. Maar bij gebrek aan voeten poogden jouw wortels mijn houten vensterbank te penetreren […]

Kanker zal ik krijgen. Ik weet nog niet van welke aard. Wanhoopsmigranten verdrinken in de Méditerranée en wij ‘feestboeken’ Olé! Heb je reislustige pech, dan ‘aardbeef’ je dood in Nepal. Dichter bij huis rijdt een autochtone agrariër de geparkeerde auto van mijn partner totalloss zonder dit te melden. Ik betrap […]

‘Ik ga dood,’ had ze gezegd. Het duurde een paar minuten vooraleer het tot hem doordrong. Klaarkomende vrouwen zeggen soms de vreemdste dingen. Na een kwartier besefte Blaudet dat ze echt aan het sterven was. Haar gezicht kreeg een kleur waar hij misselijk van werd en ze hapte onbeholpen naar […]

Op het nachtkastje ligt de zorgvuldig gladgestreken brief. Hij heeft hem talloze keren gelezen totdat de woorden in zijn ziel zijn gekrast. Ze doen pijn, als een ontsteking die telkens de kop opsteekt, al probeert hij die met alle kracht te bestrijden. Hij duikt weg, trekt het dekbed over zich […]

Het zweet parelde op zijn voorhoofd. Hij zuchtte nog eens diep. Alle draadjes had hij nu gecontroleerd. Wat een irritant exemplaar was dit. En dan die snerpende piep. Elke minuut verhevigde het geluid. ‘Knip.’ Het was de droge klik van zijn speciale zwarte tang. Gelukkig. Het geluid hield op. Maar […]

De pus kolkte in een schijnbaar onuitputtelijke stroom uit de wonde die ze net met haar lancet opengesneden had. Dit was een behoorlijke ontsteking. De patiënt kreunde en zag bleek. Ze pakte de kruik jenever vanonder de windsels in de veldkist. Kruitdampen dreven de tent binnen. In de verte bulderden […]

Bijna als een kloppende ontsteking pijnlijk maar op een vreemde manier toch nog aangenaam aanwezig in het besef Zo lonkt de lente in mijn lenden naar een eindeloze prezomerdag Naakte waarheden verstopt achter optimistisch groeiend groen van de tuin En schaduwen die de laatste wintervetjes zullen doen verbloemen Opgetogen als […]

We zwijgen al een tijdje meer dan even zelfs In stilte proberen we elkaar te vinden maar ik ben je zo ontzettend kwijt Ik vind je niet meer in mijn bed ik hoor je niet meer in mijn zorgen Ik voel je niet meer onder mijn huid Ik huil enkel […]