In mijn jonge jaren was het hip om geen beha te dragen. We lieten daarmee zien dat we niet in een keurslijf wilden passen.
Met de jaren groeiden ook mijn borsten. Ik begon het wat ongemakkelijk te vinden om ze bij elke beweging te voelen deinen. Inmiddels draag ik alweer jaren een beha.
Topless zonnen was nog een overgebleven restant uit mijn wilde jaren. Ook dat doe ik steeds minder, mijn puberkinderen vinden het maar niks.
En zo zat ik in mijn bikini naast de caravan in Luxemburg, keurig toch? Tot mijn zoon dit als voorbeeld noemde van mijn schaamteloosheid….
Het badpak voor de volgende vakantie is inmiddels gekocht. Ik ben dan wel de schaamte voorbij, mijn kinderen bepaald niet.
Ja!
Heel mooi hoeveel je in zo’n kort stukje kwijt kunt over zowel vroeger als nu.
dit is tegelijk een tijdsbeeld, terug naar de ‘ oude’ zeden. Dit tilt het stukje op tot meer dan een anekdote