Vorige week was ik er weer eens, en ik gebruikte een eenvoudige doch voedzame maaltijd in de snackbar – die ook hier de plaats van het zeldzaam geworden Chinees-Indisch restaurant heeft overgenomen. De jukebox stond er niet meer. Oproerige dorpsjeugd was ook niet te ontwaren. Die keek waarschijnlijk naar voetbal. […]

Marc en Josefien zijn 40 jaar getrouwd. Ze zijn nog altijd ontzettend dol op elkaar. “Weet je nog schat?” “Wat?” “Het moment dat we elkaar leerden kennen.” “Natuurlijk lieverd, dat zou ik toch nooit kunnen vergeten! Het was in dat kleine café ‘De bruine beer’, wat helaas is afgebroken. Je […]

Ik keer terug naar het weiland koeien staren me dromerig aan dit is de plek waar wij samen speelden en lachten Ik zie struiken vol rode bessen ooit plukten wij emmers vol te zwaar om te dragen voor onze kinderhanden Ik kijk naar het lege huis en weer regent het […]

Een heel verhaal in 120 woorden schrijven? Dat lijkt me compleet onmogelijk, tenzij je allerlei woorden aan elkaar vastbreit. Wedden dat het gaat? Dan vertel ik nu een verhaal van de zeven dwergen die zich vermenigvuldigden tot een hele clan van 120 dwergen, sneeuwwitje kon er geen wijs uit worden, […]

‘Zaak b120.21.1, Minnovaties versus Appel’ De rechter sprak het zakelijk. Voor hem zaten twee mannen, elk achter een eigen eikenhouten tafel, met enkele stapels papier voor hen. Dat zullen ook ooit een aantal eikenbomen zijn geweest, wat een verspilling. ‘Mijnheer Diederik van Eigenbelangh, is uw client ook aanwezig in de […]

Normaal was het vampiertje steeds alleen met zijne prooi want anders gaf het bijten in een hals een grote zooi natuurlijk stuurt zijn honger aan op mooie snelle beten het vergt concentratie anders kan hij het vergeten. Normaal was het intiem vanaf de allereerste hap de tanden in een huid […]

Kapitein Eenoog heeft een probleem. Op zijn schip moet hij alles in het oogje houden. Met zijn eenogige verrekijker gaat dat redelijk. Hij kan niet vanuit de verte naar dichtbij schakelen. Een bril helpt niet, hij is verziende en hij heeft maar één oor. Hij is achterdochtig doordat hij alles […]

Xit en Bre Bre is overal tegen, beroepsmopperaar. Xit vind dit erg jammer, altijd die meningsverschillen. ‘Bre, ga je mee wandelen, daarna ergens iets eten?’ ‘Nee. Ergens eten kost te veel geld, dat heb ik niet. Trakteer jij?’ ‘Goed, dan moet je tevreden zijn met frites en een visje.’ ‘Als […]

Zijn vingers volgden de lange ketting naar het eenvoudige glaasje dat hij zorgvuldig in de borstzak van zijn tweedehands jasje had opgeborgen. Hij klopte op zijn borst en zag zich weer als kleine jongen op schoot bij opa met drie ogen. Met ingehouden adem keek hij naar hem op, stilletjes […]

Morre schrikt wakker uit zijn middagdutje. Er klinkt geroezemoes. Het zijn stemmen. Veel stemmen. Zouden dat … ? Hij springt op, trekt haastig zijn wada aan en rent naar buiten. Zegge staat daar en Egge en … zijn hele familie! ‘Jola!’ roept hij. Een vrouw vliegt op hem af en […]

Er was eens een jongen die zich verveelde. Wat zijn ouders hem ook gaven: hij was er binnen de kortste keren op uitgekeken. Ze riepen de hulp in van een wijze man. “Geef hem een hond. Die is elke dag anders.” Ze volgden dit advies op, maar ook de hond […]

Het erfenisverhaal van grand-mère eindigt zoals altijd. Doch dit keer knikt ze beminnelijk naar vader terwijl ze er onverwachts en plechtig aan toevoegt: ‘En, mon fils, straks is het voor jou.’ Ik zie moeders wang harder trillen, vader knijpt zijn ogen stijf toe en hoe ik ook op mijn lip […]

Kaleb zijn humeur was bijzonder slecht. Hoewel de moordenaar wat hem betrof overduidelijk was, werd hij toch opgescheept met iemand van Scotland Yard. Het dikke ventje met monocle stond tegenover hem. ‘Hoe weet u zo zeker dat de bakker de moord op de kasteel heer heeft begaan?’ Met moeite onderdrukte […]

De gaarder kwam. Snel doken we in holen, onder planten, achter stenen. De dreunende stappen, de vreselijke stank. Vlak bij ons bleef hij staan, draaide zijn hoofd. Ik hoorde een tik. “Au”. Snel schoot de gaarder naar het geluid. Daar had hij Anna beet, een tevreden grijns, een mooie vangst. […]

De loep had allang geen montuur meer, maar dat maakte het wel makkelijker om te hanteren. We begonnen met onze namen in een plankje. Daarna een hartje. De geur van smeulend hout prikkelde onze neuzen. Vanaf groep 1 was zij mijn meisje en ik haar vent. We waren alweer veel […]