Schrijf mee!
« »

Liefde, Maatschappij, Mensen

Enkele reis

30 augustus 2016 | 120w | Levja | 9 |

Oud worden willen we allemaal. Het zijn, valt zo tegen.
Als je al zo lang bij elkaar bent, zoals wij, dan is het bijna net als je kop in het zand steken.
Hoelang heb ik al niet mijn liefdespaal in jouw vochtige grotje gestoken?
Desniettemin bespeurde ik zelden tegenzin. Je hield ervan. Daarom hield ik zo van jou. Geen schone schijn, gewoon puur natuur. Dat was jij. Mijn liefste lief.
Nu zeg je steeds dat je het niet meer weet. En ik weet het ook niet meer. De kinderen vinden opname op de gesloten afdeling het juiste. Gescheiden.
Mijn wens? Ons laatste innig samenzijn. Dus ik smeer koninginnengelei op jouw en mijn edele delen.
De laatste uitweg naar het paradijs.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

38 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »