Het is dinsdag, net na lunchtijd. Mijn manager spreekt me aan waarom ik steevast spijbel op dinsdag. Dat is kort en bondig uit te leggen: die vergaderingen duren te lang. Vorig jaar werd ik aangesproken op mijn achterstallige administratie. Elke vijf minuten moet ik verantwoorden. Dat doe ik nu trouw […]

‘Veel te uitvoerig en je kauwt alles voor. Je schrijft mooie zinnen met als doel mooie zinnen schrijven. Kill your darlings. Ken je die uitdrukking?’ ‘Ja, die ken ik. Maar er is niets meer van mijn verhaal overgebleven.’ ‘Precies, kort en bondig. Met respect voor de lezer.’ ‘De lezer snapt […]

Mijn zwager had vrijkaarten voor het Wijnfestival in de Westergasfabriek. Omdat hij weet dat ik een liefhebber ben, nodigde hij me uit om de oogstfeesten van het zuidelijk halfrond samen met hem te vieren. Ik nam me voor het bescheiden te houden, het was tenslotte zondagavond met een onvermijdelijke maandagochtend […]

Knap van professor Knip dat hij zo beknopt schrijft. Geen woord te veel. Altijd bondig geformuleerd. Een kind kan het begrijpen. Heerlijk zo’n hoogleraar. Zelfs ik snap het. Toch blijft hij bescheiden, hij heeft nooit kapsones. Zesennegentig is hij nu. Grijs en wijs. Hij weigert te sterven. Gaat eeuwig door. […]

Ik koester mijn oester. Een parel is het uit de Noordzee. Ik houd het graag dicht bij huis. Hij ligt gewoon op mijn nachtkastje en iedere avond kus ik hem. Soms stinkt mijn oester een beetje, maar ach, dat gaat altijd zo weer voorbij. Mijn neusvleugels zijn er aan gewend. […]

Er zit een dokter in de zaal. Ook de bouwkundige, juriste en wielrenner zijn allemaal gretig bezig Italiaans te leren. Ze dromen over een tweede huis, een schitterende carrière, amore of eeuwige roem in de Giro. Er wordt gelachen, geluisterd en geleerd. Maar ze worstelen met de grammatica. Ik probeer […]

Ik zal het kort en bondig houden. Ik heb het hier immers over Bondigoux. Zwaar getroffen in de Middeleeuwen, in zwarte tijden. Een klein dorpje in Occitanie. Amper 500 inwoners telt het dorpje nog, dat ooit floreerde. Toe er nog katharen rondliepen hielden ze stand tegen de Spaanse inquisitie, met […]

Soms wil ik nog wel eens een gokje wagen. Dan pak ik mijn weegschaal uit de keukenkast en pluk links en rechts wat woorden uit de lucht. Zware woorden en lichte woorden. Woorden van zware zinnen en woorden van lichte zinnen. Ik weeg de woorden op mijn gouden weegschaal. Waagschaal […]

In de zandbak is het huilen geblazen. Jantje heeft zijn knie bezweerd, nadat zijn grote zus hem tal van bezeringen heeft toegewenst. Dat hij er een grote bult op mag krijgen. Dat er vette pust uit mag komen. Wat een vervelende zus. Jantje buigt voorover en legt een hand op […]

‘Morgen ga ik vliegen,’ zegt ze opgewekt. Ik heb medelijden met haar, ze zíet ze vooral vliegen. Net als vele anderen. Vogels vliegen, een aantal insecten ook, zelfs vleermuizen, maar mensen niet. ‘Veel plezier,’ zeg ik zo geloofwaardig mogelijk. ‘Ik heb er zo’n zin in. Tot over drie weken.’ Het […]

Een oeroude herinnering aan een regenbui; een stortbui. Het water kletterde naar beneden terwijl ik naar de kleuterschool wandelde. En ik zag hoe de grote, zware regendruppels opspatten van de klinkers op de straat. En ik werd bang, was bang om te verzinken in het natuurgeweld dat zich onder mijn […]

‘We beginnen met een stukje mindsetting,’ zegt Koos, mijn psychiater – hij heeft me overgehaald een alternatief traject te volgen; ik moet uit mijn comfortzone komen omdat ik denk onzichtbaar te zijn. ‘Jan komt wat later. Hij heeft zich verslapen. De cursisten stellen zich alvast voor.’ ‘Hallo, ik ben Maaike, […]

Natuurlijk ging ik niet in het wit trouwen. Stom toch, een dure jurk die je daarna nooit meer aandoet. En een fotoreportage laten maken door een fotograaf die de negatieven zelf hield, zodat hij het alleenrecht had op nabestellingen, dat al helemaal niet. Als studenten trouwden we in kleurige kledij. […]

Karina is met haar handbike een stuk gaan fietsen. Het is erg lekker weer dus besluit ze een nieuwe route te proberen. Ze heeft maximaal maar 5 kilometer gehandbiket tot nu toe. Opeens staat ze voor een hele grote brug. Ze twijfelt of ze daar wel op komt, maar het […]

Rond 1970 was het een modewoord. Alles moest anders. In de scholen, in de politiek, in de kleding, in de manier van praten en schrijven. Je studeerde geen sociologie maar sosjologie. Je had kritiese artsen, tomatengooiende toneelspelers, Dolle Mina’s en woongroepen die zichzelf communes noemden. Je had toen ook helden […]