‘Gefeliciteerd, het is een jongen,’ zegt de vroedvrouw. Direct daarna klinkt babygehuil. ‘Zijn longen werken in ieder geval prima.’ ‘Een stamhouder, we noemen hem GertJan naar zijn beide opa’s,’ glundert vader. De vroedvrouw legt de pasgeborene in de armen van zijn moeder. Tranen lopen over haar wangen als ze haar […]

Zo bewogen als het privéleven van mr. Wiegel, zo stabiel en voorspelbaar zijn politieke carrière. Een lineaire vergelijking welke ook verward kan worden met saai overigens. Toch krijg ik pas echt kriebels van hen bij wie populariteit en gedrag aan exponentieel groeiend torentjes-gedrag onderhevig is. Jesse Klaver is daar een […]

“Ik begrijp precies wat je bedoelt,” zegt hij als ik hem vertel over mijn worsteling met zware depressies, “met dit druilerige weer ben ik ook niet bepaald het zonnetje in huis.” Joviaal slaat hij me op de schouder. “Hou je haaks, kerel!” En hij steekt de straat over, vlak voor […]

Plotseling word ik van mijn stuk gebracht; daar liggen de handgemaakte spijlen die ooit jouw wiegje vormden. Het hemeltje, toen nog pronkend met haar prachtige satijnen stof, ligt verbogen in een hoek tezamen met een schilderijtje van Teigetje. De kleine beschadiging aan het houten lijstje herinnert me aan de intieme […]

Er is een vorm van donker die stil leeft in mijn hart ‘T is deze vorm van donker die alles kleurt naar zwart Het is een sluipend wezen ongehoord, misschien Het kruipt in mijn gedachten voordat ik het kan zien Ik kan het ook niet voelen want voelde ik maar […]

‘Keer op keer ben ik letterlijk voor de deur gaan liggen. Praten, en nog eens praten. En weer die wiegendood. Je kunt beter een vrouw hebben die vreemdgaat dan een die depressief is. Jij nog een biertje?’ ‘Nou, zou je…’ ‘Eigenlijk lag de oplossing voor het grijpen. Weet je hoe?’ […]

Er zit een donker, heel strak elastiekje om mijn hart. Ik voel het zitten bij iedere slag waarin ik leef. Hoe minder ik beweeg en hoe minder ik belast, hoe minder ik het voel zitten. Soms hoop ik dat mijn hart helemaal niet meer zal slaan. Hierdoor lig ik al […]

Direct na het plukken verslapt de paddenstoel in mijn hand. Het donkert op deze zonloze, vreugdeloze dag. Vlagerige regen rukt de laatste blaadjes weg, de onttakeling is voltooid. Het naargeestige perspectief ontvouwt zich van een kaal half jaar. Deze gure novemberavond houdt de wind mij slapeloos, met haar woordeloze, akelig […]

Joop is in zijn nopjes. Roeg is doorgaans een man van weinig woorden. Zoveel loftuitingen uit de mond van zijn grote idool te mogen horen maakt Joop een beetje verlegen. Gelukkig wordt hij gered door mams, een van zijn geliefde hoofdrolspeelsters. En public zijn binnenkant tonen is niet Joop’s sterkste […]

Doemdenken over elke situatie en over jezelf. Eenvoudige handelingen vallen immens zwaar. Plezier uit het leven halen lijkt onhaalbaar en heel ver weg. Praten met anderen kost zoveel energie, je verschuilt je. Rusten is wat je echt wilt, alleen wat je ook probeert tot rust kom je niet. Energieniveau is […]

Ik ben Valérie, zelf benoemde ambassadrice van het eilandje Psychische Kwetsbaarheid. Een miskende vluchtoord voor vele bewoners van onze planeet. Een land dat meer mildheid verdiend. Mijn missie bestaat uit het bouwen van bruggen tussen kwetsbaarheid en empathie. Om zo de inwoners van mijn Eilandje te helpen om nieuwe bestemmingen […]

Ik schrijf nu een verhaaltje dat ik niet wil schrijven. Het kan alle kanten opgaan. Tegen ook mijn (schrijf)regels in, laat ik het niet gebeuren, maar vertel ik het; al moet ik dat misschien niet doen. Maar als je een depressief mens in een wieg hebt zien liggen, wil je […]

Ik raak mijn hand aan. Ik ben er nog. Ik tik tegen de lichtgroene muur. Vliesbehang. Er klopt iemand op mijn deur. Ik zie een streep licht. ‘Herman, we gaan eten. Kom je ook?’ Ze is heel aardig. Nina, heet ze. Ik schud mijn hoofd. ‘Geen honger.’ ‘Je moet iets […]

‘Dit middel hoort tot de serotonineheropnameremmers,’ lees ik in de bijsluiter. Ik vind het een mooi woord voor galgje. Want ja, ik wil niet meer leven. Of nee, eigenlijk weet ik gewoon niet meer hóe ik moet leven. Ik heb alles en tegelijkertijd heb ik helemaal niets. Mijn geest is […]

“Hoe doe je dat toch, ik zou als ik in jouw situatie zat zwaar depressief worden. Jij blijft overal toch nog een lichtpuntje zien.” Celeste kijkt me aan met een vragende blik in haar ogen. “Ik heb geen zin om mijn huidige gezondheid mijn leven te laten vergallen. Overigens heb […]