Ik schrijf nu een verhaaltje dat ik niet wil schrijven. Het kan alle kanten opgaan.
Tegen ook mijn (schrijf)regels in, laat ik het niet gebeuren, maar vertel ik het; al moet ik dat misschien niet doen. Maar als je een depressief mens in een wieg hebt zien liggen, wil je iets kwijt over ‘iets’ wat je beslist niet kwijt wilt raken. Ja, onbegrip en betweterigheid in de vorm van ‘als ze het zeggen doen ze het niet’.
Zijn depressiviteit stemt me somber. Vaak denk ik tot mijn schaamte: als die jongen het syndroom van Down had, was het misschien duidelijk. ‘Je ziet toch niets aan hem?’ lijkt op een betrapte leugen.
Ik schrijf niet hoe het afloopt. Voor geen prijs.
« Bestaansrecht
Ambassadrice van P.K. »
« Bestaansrecht Ambassadrice van P.K. »
Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Het syndroom van Asperger
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Bestaansrecht Ambassadrice van P.K. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hele nare ziekte. Onberekenbaar
Waarom is het hier ‘Voor geen prijs’ niet
‘Tegen geen enkele prijs?’
@Louisa. Dat is precies hetzelfde.
@Han; behalve het aantal woorden klinkt het anders…meer spreektaal
@Louisa. Nee, het is een uitdrukking en geen spreektaal.