Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Poëzie

Zwarte nocturne

16 september 2019 | 120w | Frank Flippo | 1 |

Direct na het plukken verslapt de paddenstoel in mijn hand. Het donkert op deze zonloze, vreugdeloze dag. Vlagerige regen rukt de laatste blaadjes weg, de onttakeling is voltooid. Het naargeestige perspectief ontvouwt zich van een kaal half jaar. Deze gure novemberavond houdt de wind mij slapeloos, met haar woordeloze, akelig gefloten boodschappen. In de buitenlamp fladderen zweefvliegjes met lege achterlijfjes. Ze zullen wel snel dood gaan, want de dood, die zit in de darmen. Verdrietig kruip ik in bed, spoken huilen door de schoorsteen. Op een verre lentemorgen, ouder en bleker, zal ik de ondefinieerbare zweem van het nieuwe bloei-jaar voelen. Nog zo ver! Beter is het, deze maanden als een dier alleen in het nu te leven. Gedachten kwellen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Frank Flippo of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »