Geen thema, geen bezinning, geen onderwerp, geen gevoel. Lege woorden op papier. Zonder betekenis, zonder doel. Woorden, aan elkaar gerijkt als een ketting van kralen. Het zegt zo weinig met zoveel. Leegte, is dan wat overblijft. Stilte is alles wat je hoort. Je gedachten worden niet gedwongen, en je hart […]

Paars is rood, met blauw vermengd: de kleur van liefde, met de kleur van verdriet. Dat is wat paars voor mij betekent, vergeet dit alsjeblieft niet. Zo stond ik aan een snelweg – aan de telefoon – een situatie, zeer ongewoon: ik heb toen vele tranen geplengd. Viermaal ben ik […]

Er zullen de komende dagen weer vele kraanwagentjes te spotten zijn. Nee, geen kraanvogels. Die zijn allang gevlogen. Met name onder de rivieren zal er druk verkeer zijn. Want daar moet veel geblust. Binnenbrandjes al over. De schnaps en de jenever, het bier de brandewijn. Ze moeten allen geblust. Zelfs […]

De witte bestelwagen wordt keurig geparkeerd. Niet zoveel later, geschreeuw! De woorden soms duidelijk verstaanbaar soms lallend. Het raam staat op een kiertje. Op een avond kruipt ze, beschonken en helemaal overstuur, over de reling van het balkon en glipt onze woning binnen. We schrikken. “Help me…” De hulpverleners staan […]

Je zult maar Valentijn heten en op 14 februari geboren zijn. Mijn broer heeft nog meer pech: op 5 december geboren. Hoe doe je het dan als ouders met het splitsen van cadeautjes als je zoontje nog in Sinterklaas gelooft? Voor een kind wordt Valentijnsdag niet gevierd, dus ik merkte […]

Dagelijks zijn mensen de weg kwijt. Sommigen komen zelfs nooit meer thuis. Ik ben van mening dat Valentijn ook de weg kwijt is. Tenminste, hij weet mijn adres niet. Al jaren niet, trouwens. Het punt is, ik weet niet of ik daar treurig om dien te zijn? Vaker vertel ik […]

Mijn hart is een groot huis. Een leeg, stil, koud huis. Vanaf de straat ziet het er donker uit: de deur op slot en luiken gesloten. Ik stuurde nog wel eens uitnodigingen voor bescheiden feestjes maar niemand wilde komen. Maakt niet uit, het bier kreeg ik zelf ook wel op. […]

Uiterst opgewekt opgestaan. Ik voel me “lekker”. Ben gezond al ben ik toch enigszins beperkt. Dit in vergelijking tot het merendeel. Geen reden tot klagen. Ben uitermate blij. Besef mijn geluk door het leven. Dankbaar en nederig tegelijk. Avontuurlijk doch niet roekeloos. Open echter wel bedachtzaam. Misschien tikkeltje anders maar […]

“We zijn met te veel op deze aardbol.” Zucht. “Ah, we creëren een virusje en zorgen voor een uitbraak. Waar starten we?” “Mmm… China? “Uitstekend, we geven de Chinese wetenschappers een nieuwe uitdaging. Dan stoppen ze misschien hun dieronvriendelijk panda-kweekprogramma en laten ze de zwart-witte reuzen gewoon uitsterven.” “Hoezo?” “Die […]

Mijn leven gaat niet altijd over rozen. Soms is er Liefde. Liefde zacht als fluweel en liefde hard als diamant. Ik gun iedereen zonder meer de liefde van zijn of haar leven. Maar soms zit het er gewoon niet in. Een prachtig begin dat langzaam ontaardt in een alles vernietigende […]

Zuid-Frankrijk. Het huis heeft een eenzame indruk. Een laptop en een stapeltje boeken liggen op tafel. Een onuitgepakte tas slingert rond, wat kleren en een paar afgetakelde schoenen puilen uit. Buiten op het veld staat een man. Het krakende geluid van zijn rubberlaarzen doorbreekt de stilte wanneer hij over de […]

Broer Wim was ooit krantenbezorger van “Het-Nieuwsblad-van-het-Noorden”. Deze krant werd praktisch-huis-aan-huis gelezen en was daarom voor Wim een aantrekkelijke inkomstenbron. Helaas de concurrentie deed een lager tegenbod en zo verloor mijn broer zijn lucratieve krantenbezorging. Daarna ging Wim “Het-Parool” rondbrengen. Waar het “Nieuwsblad” eenvoudig per auto uit Groningen-stad kwam, moest […]

Wat is ‘meligheid,’ vraagt zij, al mijmerend, ‘is het de taal van je hart?’ ‘Het is de taal van de liefde,’ zegt hij met diepe stem, alsof hij een waarheid uit het diepst van zijn ziel weet te puren, ‘onze taal.’ ‘De zon schijnt warmer, als ik naar jou kom,’ […]

‘VERLOREN VOORWERPEN’ stond er op het bordje. Het loket reikte hoog, je zag het einde niet, maar was smal als een stationsloket. Zojuist Sint Pieter gepasseerd en nu dit, dacht ik nieuwsgierig. Een klein mannetje keek mij vrolijk aan. ‘Hallo,’ zei ik. ‘Ah, meneer Vanbaelen, dat heeft niet zo lang […]

Veertig kilometer rijden ‘s morgens om half zeven en dan tot ‘s avonds zes uur voor de kleinkinderen zorgen. Heerlijk, leuk, enerverend. Ik was kapot, geheel gesloopt na zo’n dag, toch deed ik dat met heel veel liefde, elke week weer. Vijf jaar lang trotseerde ik het weer, het verkeer […]