Afgereisd naar Den Haag. In kilometers, een uithoek van het land. Het is een dag die alles heeft, zon, wolken, felle stortbuien. Ik sta gelukkig droog, in de VIP-tent.
De grote man komt dichterbij, wil mij zelfs voorbij. Paal, koord en ik, versperren hem de weg.
‘Tot hier en niet verder’, zeg ik hem.
‘Ja, ja, rustig maar’.
Even later probeert hij het opnieuw.
‘Welk gedeelte heeft u niet begrepen?’
Hij loopt zowaar stampvoetend weg.
Later komt de eigenaar van het VIP-dek op me af. Hij duwt een tas met festivalshirt in mijn hand en zegt ‘Goed gedaan’. Sindsdien weet ik wie Rabin Baldewsingh is en welke functie hij had.
Het T-shirt in mijn kast herinnert me aan deze dag.
Mooi stukje. Den Haag blijft een fascinerende stad.
@Peter. Dank voor je reactie. Fascinerend sowieso, ook het werk bij Ado, nog nooit zo vaak het K-woord gehoord als daar! En gratis stoned erbij. Thx.
Hoi Rop, mooi geschreven. Wel bijzonder dat de eigenaar van de VIP-tent je heeft gecomplimenteerd, dat verwacht je niet in dat soort kringen. Of speelt dit verhaal in de periode dat Baldewsingh geen wethouder meer is?
@Ton. Zonder aanziens des persoons worden taken uitgevoerd, zogezegd. Baldewsingh was in functie en zeker nog wethouder toen, maar ja, als rechtgeaarde Brabander uit een dorp van minder dan 3000 zielen wist ik totaal niet wie de man was. Juist die nuchterheid heeft me al vaker uit de brand geholpen….
@ Rop; des te beter. Vaak zie je toch dat hotemetoten een speciale behandeling krijgen, juist omdat men (en ik doelde bij het schrijven van mijn eerste reactie juist op de eigenaar van de VIP-tent) hoopt in een goed blaadje te komen of er anderszins zijn voordeel mee te doen.