‘Hofdame! Waar zijn die jarretels?’
‘Ik weet het niet uwe Hoogheid, ik heb overal gezocht’.
‘Ook bij die andere twee?’
‘Ja, daar ook’.
‘Dat is toch raar?’
‘Hebben we trouwens al een beveiligde Skypeverbinding?’
‘Ja, u kunt nu spreken’.
‘Oh, hoi mam! Hoe istie?’
‘Is het chil daar?’
‘Je hinnikte weer volop in beeld’.
‘Ahahahha, was het zo erg meid? Ahahahahahg’.
‘Het klonk best cool en heel geloofwaardig, zeg maar tegen pap’.
‘Waar istie trouwens? Paniekaanval? Alweer wc?’
‘Heb je al kunnen kijken daar?’
‘Ahahahaha Meid, die hebben ze echt niet niet in jouw maat, en zeker geen oranje’.
‘Maar je brengt zeker wel wat leuks mee, toch?’
‘Een pop met stokken’?
‘Wat eten jullie vanavond, alweer die rijst? Gadver!’
Ff een balletje opgooien……..afhankelijk van de reacties….meer of nooit meer.
Grappig, Rop. Meer of nooit meer moet je zelf beslissen, zonder je afhankelijk t.o.v. de reacties op te stellen. In dit geval hoort er wél een komma in de titel, na prinses.
Dank je Ewald! Leuk!