Koninginnedag. Ik zit aan de Prinsengracht. Prinsheerlijk. Het is mooi weer. Eigenlijk moet ik zeggen Koningsdag. Maar kan er niet aan wennen. Ik ben immers een boomer. En ook nog eens een boomer die tuba speelt. Voor niets? Nee. Ik krijg warempel gage. In de hoed die voor me ligt. […]

‘Dit is een trottoir, jongeman.’ De heer Vreeswijk schrikt zich een hoedje. ‘Nou en, boomer…’ Opvallend aan de fiets van de appende potentiële klimaatspijbelaar, is het ontbreken van een bagagedrager. Maar als je niet veel meekrijgt, heb je die ook niet nodig. ‘Oude van dagen’ had nog iets respectvol. Hij […]

De zware tas die ze draagt zit vol met haar verleden, heden en toekomst. Het is de bagage des levens, zoals ze het zelf noemt. Ze is onderweg naar nergens en dat ontmoedigt haar soms, soms ook niet. Slapen in de nachtopvang, overdag naar de dagopvang. Toch mist ze veel […]

Het ponypaardje heette “Caddy”. Hangbuikritme. En dan via de reflex de binnenkant van de voeten. C.q een soort standvastigheid voelen. Opbouwende waar je ze wil. Via het gevoel van aanraking; de kou aan de voeten voor het eerst voelende en na-trotserende. Van de geboorte naar de smaak van spinazie. Smaak […]

Zeebrugge, zondag 15/12/2019 11u. Buurtinformatienetwerk melding: “Zopas inbraak in een woning, Bastenakenstraat, Strandwijk. Twee verdachten weggelopen. Een persoon heeft lang krullend haar, beiden van Noord-Afrikaanse afkomst.” Van een gezellig dorpje in Nederland zijn wij verhuisd naar hier. Buurvrouw linkerkant, woning voorzien van een stil alarm, één inbraak. Buurman rechterkant, twee […]

‘Dan ga ik maar.’ Mijn woorden klinken vreemd als door een buitenstaander gesproken. Niets is nog echt, behalve de harde waarheid. Het felle licht door het glasgordijn verteert haar tot een schaduw. Het onvermijdelijke heeft ons beiden toch verrast. Mijn bagage omvat het hoogstnodige. Het label van onze laatste busreis […]

Mijn bagagedrager is te klein, of mijn tas is te groot en te zwaar. Dat kan ook. Ik knijp in mijn handremmen. Door de regen gaat dat moeizaam. Mijn tas is voor de tweede keer onder mijn snelbinders zijwaarts naast mijn achterwiel gezakt. Snel bind ik de tas weer vast. […]

Misschien gaat het me lukken. Aan mij om bewijs te leveren. In dit gebouw ervaar ik vaak valse voorstellingen van zaken. En ook buiten beweren mensen luid en duidelijk dat al die werklozen gewoon te lui zijn om te werken. Anderen roepen jolig dat iedereen die niet werkt feitelijk op […]

Na een emotioneel bedrukte week besluit ik het themawoord van deze week luchtig te benaderen; Mijn gedachten gaan al snel uit naar, in mijn geval, begin jaren negentig. Enigszins geïnspireerd door de tekst van Gers Pardoel, word ik teruggebracht naar de tijd dat wij elkaar nog per bagagedrager vervoerden. Een […]

‘Papa!’ lacht ze. Haar jas heeft ze al aan. Een koffertje met meer speelgoed dan kleren. Onder d’r arm haar lievelingspop. Maar niet iedere blauwe Opel is haar vaders auto. ‘Papa komt niet meer,’ zegt haar moeder – Mama liegt. Spullen slingeren over de bagageband. Ze had de koffer toch […]

Eerst was Joke een balletdanseres. Jaren later kon je er zelfs met een NS-dagtocht naar toe! Als gevolg van een eerdere huidziekte werden haar handen […]

De schoenen zijn allang stuk, stille getuigen van vele kilometers. Sokken, kapot en door en door nat. Net zoals alle andere kleding. Het water dat er is, komt uit de lucht vallen. Ze leven hier onder plastic afdekzeil. Er staat hier geen kerstboom met lichtjes. Er wordt hout gestookt om […]

‘Mag ik je wat vragen?’ Haar stem kriebelt me net zo heerlijk als het rode lint van de maretak in mijn nek. Oranjekleurig kaarslicht fladdert vrolijk in haar gezicht. Haar sproetjes vormen een Kerstengeltje met goudbespikkelde vleugels. Ik ontdek nieuwe eilandjes in haar irissen en meen Utopia te hebben gevonden. […]

John neemt vraag. Op wie? Dat houden we nog even voor ons. Eerst iets vertellen over John. Long John want hij beschikt over een enorm uithoudingsvermogen. Wat dan weer in schril contrast staat met zijn lichaamslengte. Een meter en vijftig centimeter long. Zoiets. Gelukkig kan hij goed zijn adem inhouden. […]

Wat kunnen we nu nog delen? Het cynisme van wie ons leiden en besturen? Het cynisme van ons over wie ons leiden en besturen? Dat kan niet waar zijn. Hoe we bijna continu door politici worden voorgelogen en bedrogen? Elke dag, dag in, dag uit. Live en online? Schept dat […]