Ik schaam me een beetje omdat ik Fries ben en kan niet wachten tot mijn provincie opgaat in het mega-noorden Dan ben ik niet langer een provinciaal. Dan ben ik een mega-noorderling. Ik ben allang geen Nederlander meer, maar een Europeaan uit een kutprovincie genaamd Friesland. Een Fries, die mega-Fries […]

“Allemaal zitten! Pak je schrift. Ik ga jullie plaatjes laten zien, jullie schrijven op wat je ziet. Denk erom, netjes op de lijntjes schrijven.” Juf Mia pakt een boek, controleert of iedereen er klaar voor is en begint dan plaatjes omhoog te houden. Even later: “Zo Jozef, lees eens voor […]

Ik rijd geen auto en reis veel met de trein. Naar schatting heb ik er zo’n 200000 treinkilometers op zitten, vijf keer onze aardbol rond. Vrijwel altijd ging dat goed, alleen af en toe klein leed, zoals vertraging of een uitgevallen trein. Al reizend heb ik veel boeken gelezen en […]

We zouden naar het Spoorwegmuseum gaan, maar het als verrassing houden voor de jongens. Onderweg bij een koffiestop kon de jongste het niet meer houden. “Waar gaan we naar toe?”. Hij wilde het weten. We konden er niet meer omheen en verklapten onze bestemming. “Irritant”, vond hij het, de jongste. […]

Op de afgesproken tijd en plaats stapten we samen op, vastbesloten om met z’n tweeën het eindstation te bereiken. Na verloop van tijd bleek echter dat daar een misverstand over was. Ons eindstation. Want eindstations, daar zijn er nogal wat van. Iedere spoorlijn heeft zijn eigen bestemming. En zoals het […]

“Met mijn eigen autootje heb ik mijn vrijheid teruggekregen”, jubelde mijn collega. “Ik kan weer gaan en staan waar ik wil!” Jaren later bleek het de opmaat tot hun scheiding te zijn geweest. Ik heb dat niet, geen auto en geen scheidingsgedoe. Ik geniet juist van de trein. Oh, ik […]

dag trein dag oma ik zal je missen als je vanavond weer thuis zal zijn dag trein dag machinist fluit maar schel als de deuren dicht klappen zal ik vlug op het perron stappen dag trein dag oma dag machinist met je schelle fluit steeds sneller bewegen de wielen over […]

Ontelbaar waren de zaterdagnamiddagen waarop wij samen waren in het huis van zijn ouders. Wij waren allebei ongeveer twaalf jaar oud. Wij speelden onveranderlijk op de zolderverdieping en zijn vader had een hele kamer daar met Marklin miniatuur-treintjes die rondreden door miniatuur-decors van huizen, bergen en wouden. Oostenrijk in miniatuur. […]

‘Kom, we gaan op pad!’ Ze staat helemaal klaar, regenlaarzen aan en paraplu bij de hand. ‘Hier staat alles in,’ roept ze enthousiast. Ze heeft het oude schrift van haar opa stevig vast. Een schrift met detailtekeningen en het nette handschrift van de generatie vóór mij. Op de eerste bladzijde […]

Linker rijtje, rechter rijtje. Het betekent niks meer. Het is allemaal matchfixing. Uitslagen zijn beïnvloed door gokkers, criminelen en omgekochte spelers en scheidsrechters. Vanavond zal Johan Derksen tijdens Voetbal International fier rechtop zitten. Na jaren falen met de Toto voorspellingen kan hij nu eindelijk uitleggen waarom hij er al die […]

“Aaaah!”, Ria komt met veel lawaai de trap af gedenderd. “Wat is er?”, vraagt Johan. Zij hijgt: “Op zolder … spin … ogen zo groot als schoteltjes. Ik hoorde hem zelfs over de houten vloer lopen.” Johan grapt vrolijk: “Overdrijven is ook een kunst, of niet?” Kwaad sist ze: “Denk […]

Het gezicht van de conducteur was asgrauw. Dikke zweetdruppels parelden op zijn voorhoofd. Reed onze trein misschien écht steeds sneller? Gealarmeerd stond ik op en volgde de conducteur naar de cabine van de machinist. ‘De remmen blijven weigeren!’ riep de machinist. ‘Straks krijgen we een scherpe bocht! Dat redden we […]

‘De wereld draait wel door,’ waren zijn laatste woorden. En dat deed de wereld ook. Omdat de wielen van de trein ook gewoon doordraaiden. Behalve zijn leven stopte er die dag helemaal niets. Dankzij hem kijk ik nooit naar het programma waar Matthijs van Nieuwkerk zo groot mee is geworden. […]

Er was eens heel lang geleden een zichzelf wegcijferende zorgzame ziel: Florence Nightingale. Daar zijn wij, verpleegkundigen, de afstammelingen van en men denkt ook dat wij genetisch verwant zijn. Tegenwoordig is verplegen, dank zij haar, een beroep, verpleegkundigen studeren gemiddeld 5 jaar en blijven studeren. We zijn zeer zorgzaam. We […]

‘Waar ben je?’ Op Schiphol besloot ik blind te worden. Vijf tellen later bedacht ik dat doof zijn ook wel handig was. Iemand tikte mij op mijn schouder. Iemand nam mijn rechterhand vast en op basis van een ruim vijftig jaar oude huidherinnering vermoedde ik dat een vrouw mij vast […]