Schrijf mee!
« »

Fictie

Trauma

19 februari 2013 | 120w | Joachim Stiller | 9 |

Het tweetal op het bankje zwijgt. Ze hebben oog voor elkaar noch voor het desolate winterlandschap om hen heen. Het kerkhof oogt verlaten. Ze lijken beiden ver weg met hun gedachten. Het enige wat hen bindt is een gezamenlijk blikveld. Een wat verweerde gedenksteen aan de overzijde van het houtsnipperpad.

Eens de reden van hun bestaan; later de oorzaak van hun verwijdering. Zoonlief. Een tragisch verkeersongeval op weg naar basisschool. Hun relatie verwerd tot een van wederzijdse fikse verwijten.

Een maal per jaar treffen ze elkander nog. Ze herdenken zoons verjaardag op een troosteloze februaridag. Ze zijn uitgepraat, de verwijten zijn opgeraakt.

Berustend in het lot lijken ze elkaar te zien. Even raken hun handen terloops de ander: bezegelde lotsverbondenheid.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Joachim Stiller of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »